Αυτός ήταν άλλωστε ο σκοπός της. Κίνημα για παρακίνημα, χωρίς τα dead lines να μας αγχώνουν.
Σήμερα μετά από όλα όσα συνέβησαν στις ζωές μας μπήκα σε αυτόν εδώ τον μικρό μας κοινό χώρο και συνειδητοποίησα μερικά μικρά αλλά τελικά μεγάλα πράγματα.
Το dead line για να κάνουμε "κάτι" μαζί λέει ότι υπολείπονται 76 ημέρες.
Μερικές από τις ιδέες μας έλεγαν:
- Να εμπλέξουμε το Black Duck στο κίνημά μας
- Να κάνουμε κάτι με ταξίδια και άλλους τόπους
- Να γράψουμε κάτι μαζί
Και έρχομαι τώρα στα γεγονότα.
- Δεν μας πίεσε ο χρόνος, ούτε το οργανώσαμε ιδιαίτερα. Απλά υπήρχε κάπου καταχωνιασμένο στο μυαλό μας.
- Το Black Duck ενεπλάκει στη ζωή μας μόνο του σχεδόν και οργανώνουμε συναντήσεις εκεί.
- Ταξίδι έκανα εγώ και έχω φέρει πολύ υλικό για να δουλέψουμε όλοι μαζί... άσε που έχει σφηνωθεί γενικότερα η ιδέα του ταξιδιού στο κεφάλι μας.
- Γράψαμε μαζί (περίπου)... κάποιοι σενάρια για διαγωνισμό, κάποιοι κείμενα για άλλο διαγωνισμό... και κάποιοι κέρδισαν ή τέλος πάντων έφεραν αποτέλεσμα σε έναν διαγωνισμό.
- Σε λίγο καιρό κείμενά μας θα είναι τυπωμένα... δεν έχει σημασία το πώς... μπορεί να είναι Lulu, Blurb ή Black Duck... αλλά είναι κάτι.
Δεν προσπαθήσαμε καθόλου συνειδητά...
Μπορούμε σίγουρα και καλύτερα!
Φέτος το χειμώνα το οργανώνουμε λίγο περισσότερο... ένα βήμα περισσότερο και μεγιστοποιούμε τα αποτελέσματά μας...
Είναι η ενέργειά μας που το κάνει όλο αυτό.
Έχουμε πολλά pending... ας τα αφήσουμε να αναπνεύσουν.